Velen onder ons voelen zich hulpeloos wanneer ze de dagelijks via de media oorlogsverslaggeving vanuit Oekraïne zien. Toch heeft het zien van het verzet van het Oekraïense volk en hun leider legioenen geïnspireerd om actie te ondernemen. En dat geldt niet alleen voor burgers, non-profitorganisaties en regeringen, maar ook voor het bedrijfsleven. 

Het “bedrijfsgeweten” 

In de loop der jaren is de verplichting die organisaties, hun werknemers, klanten en stakeholders voelen om tragische misstanden in de samenleving aan te pakken - en recht te zetten - steeds groter geworden. 

Maatschappelijk verantwoord ondernemen is al tientallen jaren een onderwerp. Maar het is pas nu, nu het concept van B-corps (een aanduiding dat een bedrijf voldoet aan hoge normen inzake gecontroleerde prestaties, verantwoordingsplicht en transparantie) in aanvaring is gekomen met de nalatigheid van diverse landen en hun leiders om "het juiste te doen", dat bedrijven echt hun stem zijn beginnen te vinden. "

#MeToo", racisme in het algemeen, klimaatverandering en de verwoestende gevolgen daarvan, het belang van vaccins om de pandemie te bestrijden en de pandemie zelf - het zijn allemaal voorbeelden van controversiële, gepolitiseerde kwesties waar sommige bedrijven hun stem over beginnen te laten horen. 

Het bedrijf als wereldburger 

Of deze kwesties nu direct betrekking hebben op het bedrijf of niet, sommige leiders - op management- en bestuursniveau - hebben ervoor gekozen zich uit te spreken. Het is alsof bedrijven nu niet alleen hun eigen "merken" en "reputaties" hebben, maar ook een eigen persoonlijkheid ontwikkelen waaraan zij trouw moeten blijven: het bedrijf als wereldburger met een eigen geweten. 

De raden van bestuur en de leiding van ondernemingen zijn in toenemende mate de dragers van dat geweten, namens de stakeholders. Governance lijkt zich uit te breiden tot maatschappelijke verantwoordelijkheid, vooral nu meer nadruk wordt gelegd op diversiteit in de bestuurskamer. 

En naarmate de trend zich verder doorzet, vallen ondernemingen vaak op door hun afwezigheid als zij niet optreden wanneer belanghebbenden vinden dat zij dat wel zouden moeten doen. En in de evoluerende wereld van digitale en sociale media wordt die afwezigheid vaak publiekelijk aan de kaak gesteld. 

Maar raden van bestuur blijven debatteren over het al dan niet innemen van standpunten over politiek verdeelde, controversiële onderwerpen. En veel besturen houden het alleen bij zaken die in hun eigen vaarwater liggen, of die gewoon te groot zijn om te negeren. 

Wat kunnen bestuurders doen aan Oekraïne? 

Gezien de omvang van de Russische invasie in Oekraïne wordt het steeds dringender dat het management en de raden van bestuur een standpunt innemen.

 Er zijn niet minder dan 15 indexen die bijhouden welke bedrijven Rusland verlaten vanwege de Oekraïne-crisis - de meest geciteerde is die van Jeffrey Sonnenfeld van Yale. En er zijn ook lijsten van bedrijven die zich niet uit Rusland hebben teruggetrokken

Het personeel van bedrijven en de gemeenschappen van belanghebbenden - wereldwijd en lokaal - willen actie van het management en steun van de raad van bestuur, en roepen degenen die dat niet doen actief naar voren. 

Russische gruweldaden bereiken heel wat burgers in hun huiskamers, slaapkamers en op elk persoonlijk digitaal apparaat. Burgers zijn zeer sensitief geworden en reageren alsof het henzelf overkomt. En hun verwachting, hun behoefte, is vaak te weten dat hun bedrijf een kracht is voor moreel goed en verantwoordelijkheid in een steeds gevaarlijker wordende wereld.

Om te kijken welke rol bedrijven kunnen spelen in deze crisis, heeft CSR-specialiste Davia Temin een vragenlijst opgesteld die bedrijven helpt bij het kiezen van de juiste strategie. 

Deze vragen moeten op de raad van bestuur aan bod komen om de juiste strategie te bepalen: 

  • Wat is de blootstelling van het bedrijf aan Rusland en Oekraïne, in termen van zaken? Welke maatregelen kunnen worden genomen en wat zullen de gevolgen daarvan zijn?
  • Welke risico's loopt de onderneming ten aanzien van Rusland en Oekraïne voor haar werknemers en hun gezinnen? Welke maatregelen kunnen worden genomen om hen onmiddellijk en na verloop van tijd te helpen?
  • Heeft het bedrijf een handreiking gedaan of manieren gecreëerd waarop getroffen werknemers om hulp kunnen vragen? Wie leidt die inspanningen?
  • Heeft het bedrijf leveranciers of partners die banden hebben met Rusland en Oekraïne?
  • Wat zullen de financiële gevolgen van deze oorlog zijn voor het bedrijf?
  • Wat vragen of eisen de werknemers, klanten, aandeelhouders en andere belanghebbenden dat het bedrijf doet, als het al iets doet?
  • Wat doet de groep vergelijkbare bedrijven van het bedrijf? Is er een mogelijkheid tot samenwerking? Kan er een multiplicatoreffect zijn?
  • Is er iets dat het bedrijf mogelijk maakt (of kan uitschakelen), dat een impact kan hebben?
  • Hoe blijft ons bedrijf tijdens deze crisis in overeenstemming met ons doel en onze missie?
  • Hoe kunnen we het beste een moreel standpunt innemen en handelen?

 Lees het volledige artikel op Forbes

Comments
* De e-mail zal niet worden gepubliceerd op de website.