De rapportering over CEO-remuneratie is een bewijs van transparantie en een cruciaal kenmerk van goed bestuur. Bovendien hechten volmachtadviseurs en aandeelhouders in het algemeen veel belang aan het remuneratierapport om het verband tussen vergoeding en prestatie te beoordelen, en te bepalen in welke mate het beleid voor de CEO-remuneratie op duurzaamheid en ESG-prestaties focust. 

Xavier Baeten, Professor in Reward & Sustainability aan Vlerick Business School wil bedrijven informeren over de jongste evoluties en trends in de rapportering over CEO-remuneratie. Zijn Executive Remuneration Research Centre lanceert 10 interessante praktijken voor de rapportering rond CEO-vergoedingen. De Bestuurder stelde hem hierover enkele vragen. 

Welke zijn de voornaamste trends in CEO-remuneratie? 
“Een trend die  er met kop en schouders boven uitsteekt, is het opnemen van zogenaamde ESG (environment, social, governance) indicatoren. Daarnaast verlangen de institutionele beleggers en hun adviseurs ook een meer transparante rapportering over het behalen van targets en de manier waarop salarissen gelinkt zijn aan resultaten.” 

Welke parameters bepalen in België het loon van de CEO, hoe is dit de laatste jaren veranderd? 
“De belangrijkste en veruit meest bepalende parameter is de grootte van het bedrijf. Wij meten die op basis van marktkapitalisatie, maar ook als je op andere manieren gaat meten door o.a. rekening te houden met omzet of aantal werknemers, blijft het zo dat deze factor cruciaal is.” 

Er is momenteel veel aandacht voor de soms hoge vergoedingen van CEO’s in vergelijking met de laagste inkomens van het bedrijf. Is daar een bepaalde maatstaf voor? 
“Eerst en vooral moeten we toch verduidelijken dat dit in België allemaal nog wel meevalt. Als we kijken naar de spanning tussen het salaris van de CEO en dat van de gemiddelde werknemer (naar salaris toe) in het bedrijf, zit dat bij de grote beursgenoteerde bedrijven rond de 30, en zakt dat naar een factor 10-15 bij relatief kleinere beursgenoteerde bedrijven. In België hebben we alleszins niet de extremen waarover we in de Angelsaksische pers dikwijls lezen. Reden is vooral dat we hier meer referentie aandeelhouderschap hebben.” 

Hoe staat de vergoeding van de CEO tegenover de rest van het executive committee? 
“Wij hebben enkel data voor de CEO, maar we weten wel dat de CEO effectief en significant meer verdient dan de andere leden van het executive committee. Vroeger hebben wij nog wel naar de spanning CEO-CFO gekeken en toen kwamen we door de band uit op een factor 1,8. Een interessant vraagstuk zijn echter ook de salarisverschillen tussen de andere leden van het executive committee. Hier leert onderzoek dat die best beperkt blijven om de samenwerking niet te verstoren.” 

Eerder merkte onderzoek van Vlerick ook al op dat variabelen op basis van duurzaamheid in vergoeding CEO, geen impact heeft op duurzaamheid van het bedrijf. Waarom is dit? 
“De reden hier is volgens mij dat bestuursraden die ESG indicatoren nog te weinig in de vingers hebben. Het is op zich al niet eenvoudig om de juiste financiële KPI’s te zetten, wat dan met het bepalen van een goede target rond bijvoorbeeld CO²-emissies, diversiteit, enzovoort. Sleutel is dat het bedrijf eerst, mede onderbouwd en geïnspireerd door dialoog met stakeholders, een duurzaamheidsstrategie moet bepalen met daarin een focus op wat echt belangrijk is voor het bedrijf. Dit is een zeer zware maar bijzonder nuttige oefening, en die leidt tot prioriteiten die dan worden meegenomen in de incentives.“ 

In jullie selectie van interessante remuneratiepraktijken werd gefocust op de remuneratierapporten van ondernemingen in het Verenigd Koninkrijk. Welke ontwikkelingen in VK zie jij overwaaien naar België? 
“Zeker de tendens om ESG indicatoren op te nemen. Anderzijds zie ik in de UK ook een trend om in het remuneratieverslag ruimer te rapporteren dan enkel over het executive committee. Men gaat daarin ook meer en meer verantwoording afleggen over equal pay (dus vrij van discriminiatie) en ook hoe het beloningsgebouw van de volledige organisatie eruit ziet. Maar er zijn ook wel duidelijke verschillen (gelukkig genoeg), in die zin dat in mijn optiek de beloningsstructuur van het topmanagement in België evenwichtiger is opgebouwd.  In de Angelsaksische wereld zie ik een enorme invloed van de aandelenkoers op de beloning en dat leidt niet altijd tot een focus op de lange termijn. Wat ik daarnaast ook wel merk, is dat veel Belgische bedrijven die niet beursgenoteerd zijn, ook op zoek zijn naar manieren om hun topmanagement van aandelen op lange termijn te binden.” 

Meer informatie en de white paper met 10 interessante praktijken voor de rapportering rond CEO-vergoedingen kan je hier downloaden.

Auteur: Philip Peeters

Comments
* De e-mail zal niet worden gepubliceerd op de website.